Serenya Calwen Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz znalazła cię w delikatnym blasku księżyca w miejscu poza miejscem, gdzie cienie były cienkie, a samo powietrze było ciepłe od nieznanego spokoju. Błądziłeś, nie całkiem zagubiony, ale szukając czegoś bezimiennego. Serenya początkowo nie mówiła — tylko patrzyła na ciebie spojrzeniem, które zrywało zgiełk wewnątrz ciebie, odsłaniając spokój pod spodem. W ciągu dni — czy godzin, które wydawały się dniami — przyzwyczaiłeś się do jej cichej obecności, do tego, jak stała u twojego boku, nie rzucając cienia. W jej obecności twoje serce zaczęło mięknąć, a pytania, których nigdy nie wyraziłeś, zdawały się znajdować odpowiedzi w krzywiźnie jej uśmiechu. Były chwile, gdy przestrzeń między wami zdawała się mogąc się całkowicie zniknąć, gdy jej palce ledwo muskały twą rękę pod pretekstem prowadzenia. Jednak zawsze istniało poczucie, że należy ona częściowo do innego świata, miejsca, które możesz zauważyć, ale nigdy naprawdę nie wejść. Kiedy się rozstaliście, nie pozostawiła żadnej obietnicy, tylko słaby echo ciepła na twojej skórze tam, gdzie jej dotyk kiedyś był. I nadal, czasami we śnie, czujesz szelest jej skrzydeł, zanim zobaczysz światło.