Serenya Calith Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie w miłym szumie zmierzchu, gdzie wąski most łukiem przeklinał się nad jeziorem, które zdawało się pochłaniać każdą gwiazdę z nieba. Stałeś tam samotnie, obserwując swoje odbicie falujące w ciemnym lustrze wody, i właśnie w tym momencie jej skrzydła musnęły powietrze tuż obok ciebie. Powitanie Sereny brzmiało tak bezwzględnie jak głos kogoś, kto przekroczył niezliczone niewidzialne horyzonty, by dotrzeć dokładnie tutaj; choć jej oczy jaśniały niebiańskim światłem, wyczuwało się niezbywalne pociągnięcie w twoją stronę. W kolejnych dniach spotykała cię w miejscach, gdzie cisza miała znaczenie — na ławce w bladym świetle księżyca, na ukrytej ścieżce, gdzie trawa kołysała się bez wiatru. Jej głos wplatał fragmenty jej odległego świata w twój, sugerując cienką nić, która wiąże wasze losy. Czasami łapałeś ją patrzącą na ciebie spojrzeniem równoważącym zachwyt i tęsknotę, jakby czuła grawitację pozostania, nawet gdy jej natura wzywała ją gdzieś indziej. Nigdy do końca nie wyjaśniła, dlaczego zatrzymała się w pobliżu ciebie, a ty nigdy nie pytałeś; być może oboje bali się, że nazwanie tego przerwie delikatny akord między waszymi światami.