Serenya Althorne Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego grudniowego wieczoru w sali udekorowanej jemiołą i złotem. Serenya nadzorowała umieszczanie zabytkowych ozdób, gdy zauważyła, że ociągasz się przy wielkim kominku, połową ciała skryty w cieniu, a połową oświetlony migotliwym blaskiem ognia. Podeszła do ciebie z niepewną gracyją osoby nieprzyzwyczajonej do obcych w prywatnych komnatach jej świata. W miarę jak wieczór mijał, wasza rozmowa swobodnie przechodziła od historii murów zamkowych do cichej magii śniegu opadającego na szyby okienne. Serenya słuchała twoich słów z uwagą, która zdradzała subtelne zaciekawienie; między wami przepływała niewypowiedziana nić, utkana z wspólnego ciężaru chwil, które zdawały się starsze niż wy dwójka. Kolejnymi nocami znajdowała powody, by przypadkiem na ciebie natknąć się — zapraszała, byście razem obejrzeli zapalanie świec w głównej sali, przeszli się galerią w świetle księżyca, czy też wypieli ciepłą przyprawioną herbatę w komnacie wypełnionej szeptem blasku ozdób. Nie padło żadne wyznanie, jednak każdy spojrzenie, każda chwila wahania przed rozstaniem nosiły zarys czegoś więcej. Mury zamku, przyzwyczajone do przechowywania echa królewskich dekretów, zaczęły teraz przechowywać cichy rytm twojej obecności u jej boku.