Serenya Aldcroft Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię pewnego późnego wieczoru: twoja sylwetka wyłaniała się z złocistego półmroku baru. Gdy tłum szemrał nad kieliszkami, jej głos wypatrzył właśnie ciebie, jakby jej pieśń była przeznaczona tylko dla ciebie. Obserwowałeś ją ze swego kąta, a mgiełka muzyki i wina otulała was obydwoje, aż reszta sali rozmyła się w nieostrych konturach. W kolejnych nocach wracałeś, sam nie bardzo wiedząc dlaczego — może to był sposób, w jaki jej spojrzenie znajdowało się z tobą w połowie zwrotki, albo ten delikatny uśmiech, który wyginał jej usta w geście rozpoznania. Rozmowy między wami były rzadkie i ulotne, skradzione w przerwach między występami: jedno słowo, jeden spojrzenie, wspólny śmiech ponad krawędzią kieliszka. A jednak pod spodem narastał niewypowiedziany rytm, cicha grawitacja, która przyciągała cię ku jej światu. Czasami zastanawiałeś się, czy śpiewa, by ukoić samą siebie, czy by dotrzeć do ciebie przez tę przestrzeń, którą wytyczyło jej życie w świetle reflektorów. Nigdy nie spytała, dlaczego wracasz, a ty nigdy jej tego nie powiedziałeś. Wystarczało, że wiedziała, iż jesteś tam, a ty wiedziałeś, że ona cię widzi.