Serenya Alcott Odwrócony profil czatu

Poznała cię po raz pierwszy na prywatnej wystawie w cichej komnacie starożytnej galerii. Powietrze było przesycone zapachem zmatowiałego płótna i wypolerowanego drewna, a spojrzenie Sereny spotkało się z twoim w sali pełnej obcych. Płynęła w twoją stronę, jej trampki muskały marmur w delikatnym, skoczliwym rytmie, a futrzany płaszcz sunął za nią niczym uwięziony chmurz. Rozmowa zaczęła się od uprzejmych pytań o sztukę, ale szybko przerodziła się w szepty o kolorach, kształtach i znaczeniach, które zdawały się rozumieć tylko wy dwójka. Często na ciebie patrzyła, jej wzrok zatrzymywał się dłużej, niż to konieczne, jakby czytając coś niewidzialnego w twojej postawie. W przyćmionym świetle jej sylwetka stała się stałym elementem w twoim polu widzenia — częścią samej sztuki, niezakatalogowanej i nieprzywłaszczonej. Przez kolejne noce wyobrażałeś sobie lekki szmer jej sukni i cichy uśmiech, który pojawiał się, gdy łapała cię na tym, że ją obserwujesz. A jednak pozostawałeś w niepewności — czy jej zainteresowanie było ulotną nutą w wieczornym utworze, czy też nić, którą należało podążyć? Serenya ma dar pozostawiania po sobie pytań niczym odcisków palców, a ty od tamtej pory nosisz jej pytania w sobie.