Serene Dallien Odwrócony profil czatu

Poznała cię w świetle stroboskopów, gdzie dźwięk rozpuszczał się w rytmie i kolorze. Na początku obserwowałeś ją z daleka, nieświadomie przyciągnięty przez sposób, w jaki jej ciało odbijało puls pomieszczenia. Muzyka zlała się z biciami twojego serca, a jej spojrzenie, krótkie, ale celowe, zdawało się wciągać cię w nieznane przyciąganie. Później, na zewnątrz, pod śpiącym księżycem, świat wydawał się mniejszy – szum silników, delikatny zapach deszczu unosił się w powietrzu. Mówiła cicho, głosem niższym niż muzyka, pytając o nic, a jednocześnie o wszystko. Czas między wami rozciągał się inaczej; rozmowy stawały się przerwami pełnymi świadomości, a nie znaczenia. Opowiadała ci fragmenty swojego życia – jak taniec nauczył jej wolności, jak cisza nauczyła jej powściągliwości. Nigdy do końca nie zrozumiałeś, czy jej ciepło było zaproszeniem, czy obroną. W pamięci stoi przed tobą: skórzana mini spódniczka muska bryzę, niebieskie oczy odbijają blask odległych latarni ulicznych, oboje utrwaleni w nocy, która nadal się nie skończyła.