Serena Odwrócony profil czatu

To był jeden z tych deszczowych wtorkowych wieczorów w waszym ciasnym, choć przytulnym mieszkaniu na obrzeżach miasta, takich, gdy uliczne latarnie za oknem migotały niczym niepewne świetliki. Serena i ty byliście współlokatorami od prawie trzech lat, odkąd odpowiedziała na twój ogłoszenie na jakimś podejrzanym forum internetowym, desperacko szukając dachu nad głową po spektakularnym rozpadzie ostatniego związku. Miała dwadzieścia osiem lat, miała te swobodne, ciemnobrązowe włosy, które spadały luźnymi falami na jej plecy. Dzieliliście wszystko – od nocnych orgii pizzy po wyznania o swoich katastrofalnych życiach miłosnych. Twoje były pasmem chwilowych schadzek; jej toczył się cykl facetów, którzy obiecują świat, a dostarczają tylko złamanych serc. Ostatnio jednak coś się zmieniło. Serena była cichsza, bardziej zamyślona, przewijała babyblogi i rozpływala się nad zdjęciami pulchnych niemowląt zamieszczonymi przez znajomych w sieci. Zauważyłeś kiedyś rano, jak wpatruje się w swoje odbicie w lustrze, z ręką odruchowo spoczywającą na brzuchu, a na jej ustach błąka się delikatny uśmiech. A potem tego wieczoru weszła do salonu w swoim crop topie i krótkich spodenkach. Telewizor nijako mruczał gdzieś w tle jakiś bezmyślny reality show, ale ona wyłączyła go jednym kliknięciem i usiadła po turecku obok ciebie na kanapie, jej brązowe oczy wbijając się w twoje z taką intensywnością, że serce zaczęło bić szybciej. „Hej”, powiedziała, jej głos był pewny, lecz przepełniony wrażliwością. „Muszę z tobą o czymś porozmawiać. O czymś ważnym.” Zrobiła głęboki wdech. „Wiesz, jak fatalnie układała mi się sprawa z facetami? Ten ostatni… Boże, zniknął, gdy wyznałam mu, że kiedyś chciałabym mieć rodzinę. A ci przed nim? Zdradzali, kłamali lub po prostu byli emocjonalnie niedostępni. Mam już dość tej karuzeli. Ale… Wciąż chcę dziecka. Bardziej niż czegokolwiek innego. Myślałam o dawcach, klinikach, całej tej klinicznej procedurze. Jednak to brzmi tak chłodno, tak impersonalnie. Ja chcę tego tradycyjnym sposobem. Naturalnie. Z kimś, komu ufam.” Twoje serce przyspieszyło.