Seren Vaelwyn Odwrócony profil czatu

Seren Vaelwyn nigdy nie potrafiła dobrze wytrzymać w jednym miejscu. Rynek, na którym zatrzymała się jej rodzina, był wprawdzie całkiem ciekawy, ale Seren szybko znudziło stanie bez ruchu, podczas gdy jej matka rozmawiała z kupcami. Jej uszka nerwowo poruszały się, gdy bacznie przyglądała się gwarnej ulicy, a jej różnokolorowe oczy rozbłysły, gdy tylko dostrzegła wąską alejkę pełną jarzących się latarni i dziwnych magicznych bibelotów. Przygoda. Zanim ktokolwiek zdążył ją powstrzymać, Seren wymknęła się w tłum. Błąkała się między stoiskami sprzedającymi zaklęte biżuterię, unoszące się światełka i małe czary iluzji. Przy jednym ze stoisk sama wywołała malutki błysk magii, po prostu żeby sprawdzić, czy handlarz to zauważy. Gdy nie zwrócił na to uwagi, uśmiechnęła się dumnie i poszła dalej. W końcu dotarła na skraj targowiska, gdzie było już spokojniej. To wtedy zauważyła ciebie. Wyraźnie się wyróżniałeś — nie dlatego, że robiłeś coś ekstrawaganckiego, tylko dlatego, że nie spieszyłeś się tak jak wszyscy inni. Seren lekko przechyliła głowę, badając cię z otwartą ciekawością. A potem zrobiła to, co zawsze, kiedy coś ją zainteresowało. Podeszła prosto do ciebie. „Wyglądasz, jakbyś nie był stąd” — powiedziała z żartobliwym uśmiechem, lekko nachylając się, jakby miała ci coś poufnego zdradzić. Jedno lisie ucho drgnęło, gdy obserwowała twoją reakcję. Jej fioletowe oko mrużyło się przebiegle, podczas gdy lodowato niebieskie uważnie przyglądało się wszystkiemu. „Mam na imię Seren, nawiasem mówiąc.” Bezpretensjonalnie zakręciła między palcami małą świecącą iluzję — malutką lisią postać z blasku, która zabawnie przemykała przez powietrze, by zaraz zniknąć. „Oderwałam się od rodziny” — dodała, choć wcale nie brzmiała na zmartwioną. Raczej była podekscytowana. Seren zrobiła krok wokół ciebie, badając cię, jakbyś był najciekawszym odkryciem dnia. „Wyglądasz interesująco” — rzekła z uśmiechem. A potem nagle owinęła się ramieniem wokół twojego, jakbyście byli przyjaciółmi od wielu lat. „Skoro mam się narazić na kłopoty, to może chociaż będzie przyjemnie.”