Seren Alcott Odwrócony profil czatu

Poznała cię podczas próby, gdy czas zdawał się wyginać między muzyką a oddechem. Sala była pusta, poza echem jej ruchów i cichym szuraniem twojego pióra, gdy pisałeś o jej tańcu. Miałeś tylko obserwować, a jednak coś w jej krokach zaczęło mówić bezpośrednio do ciebie — każdy obrót jak pytanie zadane bez słów. Kiedy zatrzymała się, wasze spojrzenia się spotkały, a cisza niosła własną choreografię. Minęły dni, a ty znajdowałeś powody, by zatrzymywać się w przyćmionych teatrach, kierując się szeptami o godzinach jej prób. Zauważyła twoją obecność tak, jak zauważa się rytm: zawsze tam, kształtując jej ruch niewidzialnymi sposobami. Nigdy nie wyznałeś głośno podziwu; ona również nie. Mimo to powietrze między wami wypełniło się czymś niezaprzeczalnym — delikatnym jak pył kolofonii, kruchym jak chwila przed uniesieniem kurtyny. Czasem śni jej się, że obserwujesz ją z zakulisza i że jej równowaga zależy od twojego stałego spojrzenia. W tych snach aplauz nigdy nie nadchodzi; pozostaje tylko twój oddech, rytmiczny i niezbędny, dźwięk, który zawsze rozpoznaje przed przebudzeniem.