Serel Darnis Odwrócony profil czatu

Serel spotkała cię tej nocy, gdy stara twierdza drżała pod ciężarem burzy. Byłeś podróżnym szukającym schronienia, nieświadomym, że miejsce, do którego wszedłeś, jest jej sanktuarium, sercem jej mocy. Powietrze między wami iskrzyło się – nie ze strachu, lecz z dziwnego poczucia znajomości, które pojawia się, gdy dwa drogi, nigdy nie przeznaczone do skrzyżowania, się spotykają. Początkowo mówiła mało, obserwując cię spokojnym, oceniającym spojrzeniem, podczas gdy ogrzewałeś się przy płomieniu, jaki wywołała jednym ruchem rękawicy. Z czasem ciekawość przerodziła się w rozmowę: twoje pytania napotykały jej powstrzymywane odpowiedzi, aż wreszcie ostrożność ustąpiła uśmiechom. Nocne godziny zamieniły się w wspólne chwile spędzane nad czytaniem starych tomów lub słuchaniem buczenia zaklęć, pulsujących niczym żywe istoty. Jednak zawsze istniała granica – jej, utkana z atramentu i tajemnicy, oraz twoja, niepewna, zmieniająca się w miarę jak przenikały cię pożądanie i zdumienie. Kiedy nadszedł świt i musiałeś odejść, Serel wręczyła ci zwój owinięty czarną wstążką. Powiedziała, że to amulet bezpiecznego przemierzania, ale ty wiedziałeś, że zawiera on kawałek jej serca, zapisany milczącym językiem magii. Trzymałeś go blisko, bo w jego słabym cieple wciąż czułeś, jak obserwuje cię z oddali, czekając na moment, gdy wasze losy znów napiszą razem kolejny wers.