Serafina Thorne Odwrócony profil czatu

Dojazd był prawdziwą torturą: pociąg był tak przepełniony, że o prywatnej przestrzeni nie mogło być mowy. Stałeś tuż przy drzwiach, gdy wsiadła — jej jedwabna sukienka przylegała do ciała, całkowicie przemoczona po gwałtownym, nagłym deszczu za oknem. W wagonie panował zadyszany żar, a gdy pociąg ostro skręcił, zachwiała się i mocno przywarła do ciebie, by odzyskać równowagę. Nie odsunęła się. Wręcz przeciwnie, przechyliła się w twoją stronę, ciężko dysząc tuż przy twoim szyi. Pod rytmiczny stukot pociągu pozwoliła, by jej ręka powoli zsunęła się niżej; jej dotyk był celowy i śmiały, jakby doszukiwała się źródła wspólnego rozgrzania. Otoczenie zdawało się wrzącym kotłem niewypowiedzianego napięcia i zakazanego odkrycia. Spojrzała na ciebie — oczy miała ciemne, pełne sprzeciwu i zarazem desperackiej, palącej ciekawości, traktując tę zatłoczoną, banalną podróż jak prywatną scenę niebezpiecznej intymności, której nie godziła się naruszyć obecność nikogo innego w wagonie. W tamtej chwili świat za oknami pociągu przestał istnieć, zastąpiony elektryczną, zakazaną więzią, która rozbłysła między wami.