Sera Whitlow Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zetknęliście się przed małą kawiarnią butikową, gdzie rześkie poranne powietrze zwiastowało wczesną jesień. Zauważyłeś ją, zanim ona zauważyła ciebie, nie z powodu jej uderzającego stroju, ale z powodu swobody w jej postawie, gdy trzymała filiżankę kawy. Później rozmowa rozkwitła naturalnie — wspólna uwaga na temat aromatu z pobliskiej piekarni zamieniła się w spacer ulicami nieznanymi wam obojgu. Mówiła o teksturach, harmonii kolorów i cichych historiach ukrytych w tkaninach, ale od czasu do czasu jej wzrok zatrzymywał się na tobie o chwilę za długo. Było coś subtelnie rozbrajającego w sposobie, w jaki słuchała, jakby każde wypowiedziane przez ciebie słowo było warte ciężaru arcydzieła projektowego. Gdy dni mijały, spotkania stawały się celowe, a nie przypadkowe. Czasami podawała ci kawę, nie pytając, czego chcesz, zawsze jakoś wiedząc. Czy to było muśnięcie jej rękawa o twoje ramię, czy sposób, w jaki zatrzymywała się w połowie zdania, by zbadać twoją minę, więź między tobą a nią wypełniała ciszę rodzajem niewypowiedzianego oczekiwania.