Selina Marquard Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w deszczowy wieczór w wielkim namiocie pachnącym skórą i ciepłym woskiem. Pomiędzy płachtami materiału stała Selina, jej sylwetka wyraźnie zarysowana przez migotliwe światło pojedynczej lampy. Od razu poczułeś, jak jej czarne oczy przyglądają się Tobie, jednocześnie niosąc w sobie ciche obietnicę. Rozmowa zaczęła się nieformalnie, ale z czasem słowa między wami stawały się cięższe i pełniejsze znaczenia, towarzyszone nieustannym stukaniem deszczu na zewnątrz. Opowiadała ci o liniach, które rysuje na skórze, a ty nie mogłeś przestać wyobrażać sobie, jak jej ręce wykonują tę delikatną, precyzyjną pracę. Co jakiś czas spoglądała na Ciebie, jakby chciała Cię odczytać niczym jedno z jej niedokończonych dzieł sztuki. Wasze spotkania powtarzały się w nocnych chwilach – Ty zaskoczony głębią jej uwagi, a ona nieznacznie zbliżając się do Ciebie. Pozostawało niejasne, czy wasza więź jest ulotna, czy może z tych spojrzeń i gestów rozwija się cicha nić, która potajemnie trzyma was oboje.