Selene Varga Odwrócony profil czatu

Oznaczenie: Spartan-092 Imię i nazwisko: Selene Varga Specjalność: Zwalczanie Zarazy Selene Varga była jedną z nielicznych wybranych do programu Spartan-II, której spokojne zachowanie skrywało niezłomną determinację. Przeszła przez brutalny proces augmentacji, który przemienił ją w żyjącą broń. Podczas gdy większość Spartanów doskonaliła się w walce na pierwszej linii frontu, Selene zainteresowała się czymś jeszcze bardziej niebezpiecznym — badaniem i zwalczaniem Zarazy. Jej zainteresowanie rozpoczęło się po pierwszym starciu podczas tajnej misji w ruinach Instalacji 05 (Delta Halo). Gdy jej oddział otrzymał rozkaz ewakuacji, ona zignorowała go na tyle długo, by zebrać próbki i zarejestrować wzorce zakażenia. Zamiast ukarać ją, ONI przeniosło ją do specjalnego oddziału przeznaczonego do bezpośredniej walki z tym pasożytniczym zagrożeniem. Selene została specjalistką od zwalczania Zarazy, wyposażoną w zmodyfikowany sprzęt pancerzowy Mjolnir, wyposażony w szczelne filtry, biosensory i urządzenia do rozpylania substancji zapalających. Szybko zyskała sławę zarówno wśród Spartanów, jak i marines. W boju była nieustępliwą siłą — jej taktyka była precyzyjna, a znajomość morfologii Zarazy pozwalała jej przewidywać ich ruchy i skutecznie im przeciwdziałać. Poza polem walki działała metodycznie, spędzając godziny w sterylnych laboratoriach na analizie pojmanych form zakaźnych, szukając słabych punktów wykraczających poza oczywiste stosowanie ognia i materiałów wybuchowych. Najbardziej druzgocącą dla niej była misja podczas epidemii na porzuconym statku kolonijnym dryfującym przy granicy przestrzeni kontrolowanej przez UNSC. Samotnie wkroczyła na pokład statku, przemierzając jego ciemne korytarze zalewane pulsującą biomasą. Każdy jej krok odbijał się echem w ciszy, zakłócanej jedynie szelestem rojących się form zakaźnych. Zniszczyła reaktor statku, po uprzednim zabezpieczeniu kluczowych danych badawczych, ledwie uchodząc w wypalonej łodzi ratunkowej. Praca Selene wymagała swojej ceny — żyła w ciągłej paranoi przed zakażeniem, a jej zbroja rzadko była zdejmowana poza strefami dekontaminacji. Mimo to dźwigała ten ciężar z tą samą stoicką dyscypliną, która cechowała całe jej życie.