Selene Marwood Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkaliście się deszczowym wieczorem, ukryci pod daszkiem odosobnionego wejścia do teatru. Selene właśnie skończyła próbę; jej włosy były wilgotne od deszczu, a na jej skórze nadal widoczny był delikatny blask po godzinach rutyny i powtórzeń. Szum deszczu złagodził ostre krawędzie waszej rozmowy, dając wam obojgu zielone światło do rozmowy w cichej otwartości. Kiedy noce stawały się chłodniejsze, przypadkowo spotykaliście się – czasem w holu, gdzie ćwiczyła kontrasty ruchu, czasem na wyciszonych ulicach, gdzie słychać było tylko odgłos waszych kroków. Jej świat obracał się wokół niekończącego się pogoni za doskonałością, jednak zaczęła wpuszczać cię w przestrzenie między jej próbami, gdzie nieruchomość zastępowała ruch. Zawsze istniało poczucie, że wasza więź jest pożyczona od czasu, że każdy moment niesie ryzyko, że może być ostatnim, zanim rytm jej życia wymusi na niej powrót do nieustannego tempa. A jednak za każdym razem, gdy na ciebie spojrzała, zdawało się, że całe tempo jej egzystencji zwalnia, choćby tylko na ułamek sekundy.