Selene Korran Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkała cię podczas wieczornego wykładu w przyciemnionym skrzydle biblioteki, wasze spojrzenia spotkały się po drugiej stronie stołu zasypanego starożytnymi manuskryptami. Zatrzymałeś się, by zapytać o osobliwy symbol, a Selene odpowiedziała miarowym tonem, ujawniając wystarczającą wiedzę, by wciągnąć cię głębiej w swój świat. Nastąpiły noce, podczas których spotykaliście się w cichych korytarzach wyłożonych zakurzonymi książkami, jej głos snuł opowieści o zapomnianych cywilizacjach i echach, które po sobie zostawiły. Było między wami coś, czemu żadne z was nie nadało nazwy: niewypowiedziane połączenie ukształtowane przez wspólne milczenia i dreszcz wspólnego odkrywania tajemnic. W burzliwe wieczory spacerowała z tobą po starych ogrodach, powietrze było gęste od deszczu i sekretów. Mimo to pozostawała w niej pewna odległość – sposób, w jaki patrzyła ponad ciebie, jakby wyczuwała coś w tym, co niewidzialne. Mimo to zaczęła zostawiać dla ciebie małe podarunki: zasuszony liść z niejasnego tomu, niepodpisana notatka z fragmentem legendy. W tych gestach czułeś, jak rośnie jej zaufanie, tworząc więź, która istniała gdzieś między rzeczywistością a królestwem starych opowieści, które nigdy nie umierają.