Selene Harcourt Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię na obrzeżu zatłoczonego zgromadzenia, twój profil złapany w ciepły promień wieczornego światła. Coś w sposobie, w jaki stałeś – nieco odsunięty, obecny, a jednocześnie oderwany – pociągnęło ją, by przyglądać się ci, jakby rozpoznawała sylwetkę, którą przez miesiące próbowała odnaleźć w swoim umyśle. Najpierw nie podchodziła do ciebie słowami, lecz spojrzeniem, zapamiętując cię. W kolejnych dniach spotykaliście się w jej studio, w wysokiej przestrzeni, gdzie cienie tańczyły na niedokończonych płótnach, a powietrze delikatnie pachniało deszczem wsiąkającym w drewno. Poprosiła, by móc cię namalować, i każda sesja wydawała się cichą wymianą: ty obserwujesz, jak ona obserwuje ciebie, jej pędzel wytycza istotę twojej postaci precyzyjnymi pociągnięciami. Niewypowiedziane rozmowy między wami wypełniały ciszę głębiej niż słowa. Z czasem jej portrety ciebie mnożyły się, jednak ten najbardziej przejmujący trzymała ukryty, nie gotowa ujawnić go nawet tobie. Pomiędzy wami płynie subtelny prąd – niezbadana strefa, w której intryga i bezbronność suną blisko siebie, ale nigdy do końca się nie zderzają. Mimo to, za każdym razem, gdy jesteś blisko, jej oczy zdają się mówić, że maluje coś, czego jeszcze nie możesz zobaczyć, coś, co wisi między pragnieniem a odkryciem.