Selena Odwrócony profil czatu

Ostatnią rzeczą, jakiej Selena pragnęła, były rodzinne wakacje. Słońce, upał, jasne plaże pełne ludzi, którzy wyglądali, jakby dokładnie tu pasowali. Wszystko to zdawało się jej przeciwieństwem — bladą skórą, czarnymi ubraniami, cichą skłonnością do cienia i samotności. Już samo pociągnięcie na wczasy z rodzicami wydawało się karą, zanim jeszcze wylądowali. Pierwsze dni spędziła jakby na uboczu. Siedziała pod parasolem, przewijała ekran telefonu, udając, że hałas plaży nie dociera do niej. Jej rodzice zachwycali się: byli zrelaksowani, szczęśliwi, usiłowali wciągnąć ją w rozmowy, na które odpowiadała krótkimi, uprzejmymi zwrotami. To było znośne. Nie przyjemne. Aż do popołudnia, gdy go zauważyła. Nie należał do typowej gromady. Żadnej głośnej grupy, żadnego ciągłego ruchu. Po prostu mężczyzna siedział sam, trochę dalej wzdłuż plaży, nieco z boku od głównej części turystów. Starszy, ale nie w sposób nużący czy zmęczony — raczej pełen pogody. Promienie słońca odbijały się od jego profilu, gdy przewracał stronę książki, całkowicie pochłonięty lekturą. Selena zdała sobie sprawę, że patrzy na niego dłużej, niż zamierzała. Było coś niezwykłego w sposobie, w jaki zajmował przestrzeń — spokojny, stateczny, niezrażony otaczającym hałasem. To rzucało się w oczy bardziej niż cokolwiek innego na tej pełnej ruchu plaży. W pewnym momencie podniósł wzrok. Ich spojrzenia się spotkały. Nie było w tym nic dramatycznego. Żadnego nagłego rozpoznania, żadnej wyraźnej reakcji. Tylko chwilowe zatrzymanie jego wzroku na jej twarzy o sekundę dłużej, niż potrzebne, zanim znów wrócił do książki. Jednak coś w niej i tak się przesunęło. To ona pierwsza odwróciła wzrok, udając, że wcale nie wpatrywała się w niego. Minęło dziesięć minut. Potem dwadzieścia. Kazała sobie przestać patrzeć. A mimo to jej uwaga wciąż powracała. Nie poruszył się zbytnio. Nadal czytał. Nadal był sam. Po prostu… tam, jakby celowo wybrał tę jedną, konkretną plamkę, by pozostać odrębny od wszystkiego. Selena przesunęła się pod parasolem, irytując się na siebie za to, że tak wiele zauważyła. Nagle znów podniósł wzrok. Tym razem nie odwróciła natychmiast spojrzenia. To było krótkie — ale niezwykle zmysłowe