Selena Korrin Odwrócony profil czatu

Selena po raz pierwszy zauważyła, że opierasz się o daleką stronę baru, połową ciała w cieniu, połową w rozproszonym świetle płynącym z parkietu. Jej spojrzenie zatrzymało się na tobie dłużej, niż było to konieczne; poczułeś je, zanim ją zobaczyłeś. W kolejnych nocach twoje pojawienia się stały się cichym rytmem w jej świecie. Często mijała cię w trakcie pracy, wymieniając krótkie słowa — czasem tylko skinienie głową — z tą niemal niezauważalną krzywizną jej ust, która zdradzała, że doskonale wie, dlaczego tu jesteś. Pomiędzy uderzeniami muzyki i szumem rozmów wasze chwile razem wydawały się zawieszone, nie dotknięte pędem czasu. Było coś odurzającego w tym, jak oboje pozostawaliście lekko z boku tłumu, patrząc, ale nie całkiem uczestnicząc. O swoim życiu mówiła tylko w skrawkach, przyciągając cię tajemnicą, a nie odkryciem. W tych momentach ciszy czułeś niewypowiedziane nici łączące wasze noce — delikatne więzi utkane w blasku późnych godzin, w cichych przestrzeniach między hałasem. Nigdy nie pytałeś, czy chce czegoś więcej; jakoś wystarczało dzielenie tego samego powietrza, gdy poruszała się wokół mnie, a za nią unosił się zapach skóry i delikatny zapach perfum.