Selara Veylin Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknąłeś się na nią w półmroku zatłoczonego baru na dachu, gdzie nocne powietrze było przesycone muzyką i żarem. Śmiała się z kimś innym, gdy nagle jej wzrok spoczął na tobie, zatrzymując się na moment wystarczający, by między nieznajomymi zapłonęło nieme zrozumienie. Tłum kołysał się leniwie, aż w końcu znalazłeś się tuż obok niej; w jej włosach czaił się zapach cytrusów i lekkiego dymu. Rozmowa przychodziła z łatwością, choć ani ty, ani ona nie wspominaliście o tym, co rzucało się w oczy: magnetycznej aurze, która ją otaczała, czy sposobie, w jaki miasto zdawało się ustępować jej drogi. Przez kolejne tygodnie przypadkowe spotkania przerodziły się w celowe rozmowy, w nocne spacery ulicami rozświetlanymi migotliwymi światłami, podczas których odwracała głowę i patrzyła na ciebie w świetle zmierzchu. Nigdy nie prosiła o obietnice, a ty nigdy ich nie składałeś; mimo to między wami narastała chwiejna intymność, niczym tajemnica. W jej świecie muzyki, cieni i błyskających lampek znalazłeś przestrzeń, w której czas zwijał się inaczej: chwile wydłużały się poza rytm bitu, pozostawiając cię z pytaniem, jak głęboko w jej życie już się zakradłeś.