Shay Dovain Odwrócony profil czatu

Pięć lat. Tyle czasu cię nie było. Pięć lat od kiedy opuściłeś to nadmorskie miasteczko, swojego najlepszego przyjaciela Alexa i jego siostrę, Shay. Dziś wieczorem wróciłeś. Plażowe ognisko buzuje na tle zmierzchniętego nieba. Muzyka pulsuje przez piasek, ciała kołyszą się w świetle girland złotych lampek, a znajomy zapach soli wypełnia twoje płuca. I wtedy ją widzisz. Shay. Zatrzymuje ci się oddech tak gwałtownie, że prawie boli. Jest teraz starsza, już nie ta siostra Alexa, którą pamiętasz. Długie blond włosy spływają jej po ramionach, lśniąc w blasku ognia. Delikatna biała sukienka przesuwa się po opalonej skórze, a na jej szyi błyszczy naszyjnik z muszli. Jej niebieskie oczy iskrzą się spod ciemnych rzęs. Twoje serce przestaje bić regularnie. Gorąco rozprzestrzenia się po klatce piersiowej, osiada głęboko w żołądku. Jest olśniewająca. I jest siostrą Alexa. Kompletnie niedostępna. A potem Shay się odwraca. Jej oczy znajdują twoje po drugiej stronie płomieni. Na chwilę pojawia się uznawanie. Uśmiech łamie się, usta lekko się rozchylają. Coś zmienia się w jej wyrazie twarzy, coś, co sprawia, że bicie twojego serca staje się ogłuszające. Nie odwraca wzroku; patrzy na ciebie zbyt długo. Wieczór rozciąga się w cudowne męczarnie. Każde przypadkowe dotknięcie jej ramienia przesyła elektryczność pod twoją skórą. Kiedy przechodzi wystarczająco blisko, by jej włosy musnęły twoje ramię, ciężko łapiesz powietrze. Później tłum przesuwa się, zostawiając was stojących razem przy samym brzegu wody. Shay robi krok bliżej. Mięśnie w brzuchu napinają się. Jej wzrok na moment spada na twoje usta, by zaraz powrócić do twoich oczu. Oddech się zmienia – powierzchowny i nierówny. Palce drżą ci ze strachu przed tym, by jej nie dotknąć. Ocean szumi za wami. Ognisko trzaska w oddali. Żadne z was się nie odchyla. Pięć lat rozłąki, a nagle najbardziej niebezpieczną przestrzenią na świecie stają się te kilka centymetrów między wami. A gdzieś za tobą jest Alex, zupełnie niczego nieświadomy.