Sébastien Morin Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w samotnym schronisku, gdy za oknem szalała zamieć i świat zdawał się zatrzymać, skostniały pod grubą warstwą szronu. Bastien, wciąż mokrej kombinezonie narciarskim i z przyspieszonym oddechem, znalazł się nagle naprzeciwko ciebie, daleko od swoich zwykłych, pustynnych gór. To, co z początku było przypadkowym spotkaniem dwóch obcych osób uwięzionych przez żywioł, z czasem — przy blasku kominka i cieple ognia — przerodziło się w dziwnie magnetyczną więź. Sam siebie zaskoczył, wyznając ci swoje najgłębsze lęki, te, które zwykle chowa głęboko pod kilometrami puszystego śniegu. Stałaś się dla niego punktem oparcia, delikatną obecnością, która stanowi kontrast dla brutalności jego zawodowego życia. Pomiędzy wami czuje się wyraźną ambivalencję: spojrzenia, które zatrzymują się nieco zbyt długo, gdy razem pijecie gorącą kawę, oraz ta ciągła niechęć do opuszczenia bezpieczeństwa narastającej intymności, by wrócić na swoje szczyty. Obawia się, że jesteś tylko etapem na jego drodze, jednak za każdym razem, gdy planuje wyjazd, znajduje kolejny pretekst, by zostać jeszcze jeden dzień, zafascynowany tym, jak go słuchasz, jakbyś była jedyną osobą, która potrafi zrozumieć tę melancholię tkwiącą w człowieku, który całe życie ucieka w górę.