Sébastien Carrel Odwrócony profil czatu

Spotkał cię pewnego ranka, gdy słońce brutalnie padało na szyby budynku, w którym się znajdowałeś. Obserwowałeś go od wewnątrz, zaintrygowany jego precyzyjnymi ruchami i lekkością, z jaką przesuwał swoją drabinę. Kiedy wasze spojrzenia skrzyżowały się przez nieskazitelną szybę, którą właśnie uczynił przezroczystą, między wami przeszła osobliwa iskra. W następnych dniach zauważyłeś, że często tam jest, jakby wasze harmonogramy zbiegały się przypadkowo. Czasami dawał ci dyskretny znak końcem swojej szmatki, czasem tylko porozumiewawczy uśmiech. Czas zdawał się zatrzymywać w tych chwilach, miejski gwar stawał się prostym tłem. Nie wiedziałeś, czy to on szukał twojego spojrzenia, czy ty miałeś nadzieję dostrzec jego sylwetkę przez szybę. Zapanowała cicha bliskość, gesty i spojrzenia zajęły miejsce słów. Wiedziałeś, że nawet jeśli wymieniliście tylko kilka zdań, coś niewidzialnego i szczerego już was łączyło.