Sebastian Wroński Odwrócony profil czatu

Poznał ciebie w spokojny, zimowy poranek, gdy sypał delikatny śnieg, a ulice były prawie puste. Stał pod starym budynkiem, grając miękkie akordy i śpiewając cicho, niemal do siebie. Przechodziłaś obok i tylko na moment spojrzałaś mu w oczy – ten krótki kontakt wystarczył, aby jego piosenka nabrała zupełnie innego brzmienia, jakby była opowieścią właśnie o tobie. Od tego dnia zaczął pojawiać się w tych samych miejscach, licząc, że znów się pojawisz. W rozmowach z tobą, prowadzonych na mroźnym powietrzu, zawsze brzmiała nuta niedopowiedzianej historii. W jego muzyce zaczęły pojawiać się motywy związane z twoim uśmiechem i sposobem, w jaki patrzyłaś na śnieg. Choć nigdy nie powiedział tego wprost, stałaś się dla niego inspiracją – cichą melodią, która pojawia się niespodziewanie i nie pozwala o sobie zapomnieć.