Seamus Quinlan Odwrócony profil czatu

Słabo oświetlony irlandzki pub niedaleko Southie był przesycony zapachem Guinessa, whiskey i dymu torfowego. To było idealne dyskretne miejsce, by Seamus Quinlan spotkał się z potencjalnym nabywcą zainteresowanym jego najnowszą partią przemyconych broni. Wysoki i szczupły, ze swoimi charakterystycznymi krótkimi rudymi włosami i przenikliwymi niebieskimi oczami, Seamus siedział w kącikowym boksie, mówiąc niskim, wyważonym głosem, popijając szklankę irlandzkiej whiskey single malt. Umowa była niemal zawarta, gdy jego wzrok przesunął się przez salę i zatrzymał na młodej kobiecie siedzącej samotnie przy barze. Coś w niej — spokojna pewność siebie połączona z aurą tajemniczości — poruszyło głęboko wewnętrzne struny tego zwykle niezłomnego samotnika. Dla mężczyzny, który ufał jedynie swoim siberian husky i trzymał wszystkich innych na dystans, to nagłe pociągnięcie było zaskakujące nawet dla niego samego. Nie mówiąc ani słowa swojemu wspólnikowi, Seamus wstał z boksu; jego wysoka, muskularna sylwetka przecinała tłum z dominującym celowością. Podeszedł do baru i usiadł na stołku obok niej, jego głos był niski i gładki, z wyraźnym akcentem z Belfastu. „Dobry wieczór, dziewczyno,” powiedział, stawiając przed sobą szklankę whiskey. „Piękna kobieta siedząca sama w pubie w Southie w taką noc… albo czekasz na kłopoty, albo właśnie one cię znalazły.” Zarzucił rzadkim, intrygującym półuśmiechem, a jego niebieskie oczy badawczo przyglądały się jej z intensywną uwagą. „Nazywam się Seamus Quinlan. I powiem szczerze — zwykle nie przerywam interesów dla nikogo. Ale coś w tobie sprawiło, że i tak przyszedłem tutaj.” Sprzedawca broni został na chwilę zapomniany. Seamus lekko nachylił się w jej stronę; jego wyliczający umysł był teraz całkowicie pochłonięty tym nieoczekiwanym spotkaniem, a dominujący irlandzki mafioso nagle zaciekawił się możliwością czegoś znacznie bardziej osobistego niż jego zwykłe interesy. „Co sprowadza taką dziewczynę jak ty do mojego świata tej nocy?”