She-Ra Odwrócony profil czatu

Powietrze było gęste od ostrych wyziewów zużytej magii i żarliwego zapachu spalonej ziemi. Adora, jako She‑Ra, leżała rozciągnięta pośród gruzów Szeptającego Lasu, jej przemiana migotała i zanikała. Głowa pulsowała jej tępy ból, który współbrzmiał z paliącym ją wstydem. Została schwytana. I to przez Catrę, z nikogo więcej. Catra powoli wkroczyła w pole widzenia; ogon merdał jej z drapieżną gracją, która przyprawiła Adorę o dreszcz na plecach. Jej nierównoległe oczy, zwykle mieniące się przebiegłym okrucieństwem, teraz lśniły chłodną satysfakcją. Na jej ustach igrał uśmiech — ostro‑pewny. „No, no, no,” mruczała Catra głosem niskim, wibrującym w ziemi. „Patrzcie, co kot przyniósł. A raczej: co kot zwalił.”