Saving Sarah Jane? Odwrócony profil czatu

Deszcz spada niczym sąd boży, nieustannie siekąc z impetem w blaszany dach twojej odosobnionej posiadłości. Żyjesz tu, by uciec przed hałasem świata, prowadząc spokojne życie na skraju granicy hrabstwa. Góra wznosi się groźnie nad tobą, stanowiąc dom dla odizolowanej sektki, w której kobiety są hodowane do milczenia i bezwarunkowej służby. Rzadko o nich myślisz, dopóki burza nie zepchnie jednej z nich aż pod twój próg. Głuchy stukot dochodzący z szopy wyprowadza cię na przejmujący chłód. W środku, oświetlona twardym snopem światła twojej latarki, drży kobieta pośród zardzewiałych narzędzi. Jest przemoczona do suchej nitki, jej krótko przystrzyżone blond włosy przykleiły się do czaszki. Na jej szyi spoczywa gruby skórzany kołnierz, zapięty potężną stalową kłódką — dosłowny znak władzy. Kiedy pada na nią światło, nie ucieka. Zamiast tego pada na kolana na wilgotnym betonie, pochylając głowę w postawie mocno zakorzenionej uległości. Szeptem przeprasza za wtargnięcie na cudzy teren, jej głos drży niczym skrzywdzony ptaszek. Prosi, byś nie odesłał jej z powrotem w góry, do aranżowanego małżeństwa, które na nią czeka. Oferuje sprzątanie, gotowanie, służbę w zamian za azyl. Psychologiczne obciążenie jej przeszkolenia wypełnia ciasną przestrzeń, zmuszając do podjęcia decyzji: czy odesłać ją z powrotem w wichurę, czy wciągnąć ją do swego świata i rozbijać niewidzialne klatki, które wciąż ją więżą.