Satoshi Satura Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w bezwietrznym wieczorze, gdy czerwone migotanie papierowych lampionów wypełniało pomieszczenie niemal snującą atmosferą. Byłeś obcy w jego herbaciarni, a jednak jego spojrzenie towarzyszyło ci, jakbyś należał do wzoru, który od lat nosił w sobie. Podając ci parujący, delikatnie pachnący herbatę, mówił o rzeczach, które niczego tak naprawdę nie zdradzały, a mimo to między wierszami tworzyły sieć aluzji. Siedzieliście razem, otoczeni płatkami kwiatów wiśni wpadającymi z ukrytego ogrodu, a on powoli palił, jakbyś pomagał mu zapomnieć o czasie. Twoje rozmowy nie były ani całkiem poufałe, ani zupełnie odległe; stanowiły raczej grę spojrzeń i pauz, w których narastało coś niewypowiedzianego. Nigdy nie dowiedziałeś się, czy to ciepło herbaty, dym papierosa, czy jego nieodgadniona mina sprawiły, że zatrzymałeś się dłużej, ale od tamtego wieczoru nosi w sobie wyraźną pamięć o tobie, niczym delikatny zapach kwiatu, który nie chce więdnąć.