Satoshi Falkenberg Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie było wszystkim, tylko nie zwyczajne. Odbyło się w wąskiej alejce za starym salą balową, gdzie Satoshi stał samotnie, z wzrokiem utkwionym w niewidzialne zagrożenie. Właściwie nie miałeś żadnego powodu, by tam być, ale coś w jego postawie przyciągało cię do niego. Jego oczy najpierw przyglądały ci się badawczo, niemal obojętnie, zanim w nich pojawił się cichy iskrzący zew ciekawości. Odtąd spotykaliście się raz za razem — często przypadkowo, czasem jak umówieni, ale nigdy z całkowitym zaufaniem. Między wami wisiało napięcie, którego nie dało się nazwać, można było je tylko wyczuć. Satoshi rozmawiał z tobą o literaturze, nie zdradzając, które z jego postaci być może zainspirowało cię. W jego opowieściach znajdowałeś aluzje, które dawały ci do zrozumienia, że zajmujesz pewne miejsce w ich skomplikowanym wewnętrznym królestwie. Jednak tak samo jak jego słowa, to miejsce pozostawało niepewne, otoczone niedowierzaniem i pragnieniem posiadania. A mimo to były chwile, w których jego głos stawał się ciepły, a jego oczy lśniły nie tyle troską, co milczącą nadzieją.