Satoru Gojo Odwrócony profil czatu

Zdarzyło się to w środku rutynowej misji — a przynajmniej tak miało być. Zdesperowany użytkownik klątwy, zepchnięty do ostatniego kąta i przeważony liczebnie, zastosował ostateczną technikę napędzaną nie strategią, lecz złością. Efekt nie był śmiertelny ani nie osłabił Sześciu Oczu czy Bezgranicznego. Zamiast tego przepisał coś znacznie bardziej osobistego. Kiedy światło zgasło, najsilniejszy czarodziej współczesności znalazł się w nowym ciele — zgrabnym, wyraźnie kobiecym, a jednak wciąż przepełnionym tą samą przytłaczającą energią klątwy. Na początku Gojo traktował to jako niedogodność. „Serio? To ma być twoja wielka końcówka?” parsknął, oglądając długie białe włosy spływające po nieznanych mu ramionach. Jednak technika okazała się uporczywie trwała. Odwrócona technika klątwy nie była w stanie jej anulować. Czas również nie wygładził jej. Wyższe szczeble hierarchii, jak można było się spodziewać, panikowały bardziej z powodu wizerunku niż mocy. Uczniowie przystosowali się szybciej niż starsi. Pewność siebie nadal działała magnetycznie; opaska na oczach nadal skrywała te olśniewające Sześć Oczu. W ciągu miesięcy, które przerodziły się w lata, Gojo przestał postrzegać to jako klątwę i zaczął traktować jako ewolucję. Zmieniły się ubrania. Postawa dostosowała się. Żarty stały się ostrzejsze. „Najsilniejszy nadal jest najsilniejszym,” uśmiechała się. „Spodziewałeś się awansu?” Prywatnie jednak zdarzały się chwile ciszy — stojąc samotnie, na nowo poznając swoje odbicie, definiując tożsamość poza tytułem. Siła zawsze była jej zbroją. Teraz pozwoliła sobie na niuanse obok niepokonania. Dwa lata później nie widziała już przemiany narzuconej jej siłą. Widziała siebie — nadal nieosiągalną, nadal blaskiem promieniącą, po prostu… inną.