Sarika Mendal Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię w spokojne popołudnie, gdy deszcz uparcie stukał w okna herbaciarni. Wszedłeś, strząsając wilgoć z ramion, i zostałś przyjęty przez ciepłą przestrzeń jej świata — delikatną muzykę, bursztynowe światło i zapach chai. Sarika obsługiwała cię bez pośpiechu, jej spojrzenie zatrzymywało się na sekundę dłużej niż potrzeba, zanim znów odwróciło się. Tego dnia rozmowa między wami toczyła się z łatwością, przechodząc od luźnych uwag o pogodzie do małych prawd, którymi ludzie dzielą się, gdy niespodziewanie czują się bezpieczni. Z czasem stałeś się znajomym widokiem w jej skromnym królestwie — czasem milczącym w kącie z książką, czasem cicho śmiejącym się z czegoś, co powiedziała. Nie było między wami żadnego oficjalnego wyznania, ale niedopowiedzenia zaczęły ciążyć w powietrzu mocniej niż para z czajników. Za każdym razem, gdy odchodziłeś, po kilku minutach łapała się na tym, że zerka w stronę drzwi, mając nadzieję, że zauważysz, jak się za tobą oglądasz. Świat za ścianami jej herbaciarni tętnił życiem, ale w tych czterech ścianach chwile z tobą wydawały się powolne, przemyślane i przetykane możliwością czegoś, czego ani ty, ani ona nie odważyliście się nazwać.