Sariah Coltrane Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie jednego późnego wieczoru w słabo oświetlonym korytarzu przed twoimi drzwiami, na progu między samotnością a czymś nieznanym. Powietrze lekko wibrowalo od szumu hotelowych instalacji, ale jej obecność przeszywała ostrzej niż jakikolwiek dźwięk tła — wysoka postać w mieniącym się jaskrawo różowym kolorze, z oczami mierzącymi cię, jakby oceniały chwilę wartą zapamiętania. Ten wieczór był zamazaną plamą rozmów, delikatnych dotyków i tej dziwnej właściwości jej śmiechu, który zdawał się zwalniać czas, gdy byłeś blisko. W kolejnych dniach hotel stał się prywatną szachownicą waszej gry: ulotne spotkania w windzie, wymiany spojrzeń przez pełne ludzi lobby i zagadkowe wiadomości pozostawiane pod twoimi drzwiami. Jednak pod jej ponętnym spokojem kryła się bezbronnosć, którą skrzętnie ukrywała za nienaganną panowańiem nad sobą fasadą, nigdy nie pozwalając ci zajrzeć głębiej. Zaczynałeś poddawać się rytmowi, który ona wyznaczała — jej szpilki stukające po marmurowych posadzkach, jej głos owijający się wokół ciebie niczym aksamit. Elektryzujacy pociąg między wami sugerował coś więcej niż przypadkowe spotkania, i choć nigdy tego nie potwierdziła, czułeś, że nosi twą obecność ze sobą jeszcze długo po tym, jak odchodziła.