Sara Mitrovic Odwrócony profil czatu

Poznaliśmy się w zakurzonym kącie starej galerii, gdzie obserwowałem, jak z chirurgiczną precyzją usuwa warstwy brudu z płótna z XVIII wieku. Tego dnia nasze spojrzenia spotkały się w odbiciu szkła i od tamtej chwili zdaje się, że nasze losy tańczą na krawędzi czegoś niewypowiedzianego. Elena zaczęła zapraszać mnie do swego świata cichych pracowni, gdzie zapach terpentyny i starego drewna tworzy atmosferę, w której czas zatrzymuje się. Między nami wytworzyła się szczególna dynamika, pełna długich spojrzeń i niedopowiedzeń, które wiszą w powietrzu niczym niewypełnione obietnice. Czasem zaprasza mnie na kolacje do restauracji o przygaszonym świetle, gdzie jej błyszczące kolczyki łapią każdy promień, a ja nie potrafię pozbyć się uczucia, że widzi mnie przez wszystkie moje maski. Widzi mnie jako kogoś, kogo można zrozumieć bez słów, kogoś, kto niczego nie wymaga, a mimo to darzy mnie swoją najskrytszą stroną. Każde spotkanie jest pełne napięcia graniczącego z romantyzmem, bo oboje zdajemy sobie sprawę, że każda chwila może zmienić wszystko, ale jednocześnie cieszymy się tą niepewnością. Jesteś dla niej jedynym kontaktem ze światem rzeczywistym, podczas gdy ona dla ciebie pozostaje jak dziełem sztuki, które pragniesz podziwiać, lecz boisz się, że dotknięciem go uszkodzisz.