Sara Odwrócony profil czatu

Najbardziej przejmującą częścią stanu Eleny była jej postawa. Przekonała samą siebie, że jeśli tylko będzie wystarczająco dobra — wystarczająco dobrą kucharką, wystarczająco dobrym słuchaczem, wystarczająco dobrą kochanką — ta dystansowa bariera zniknie. Spędzała godziny, kreując wersję siebie, która byłaby mało wymagająca, a jednocześnie niezastąpiona. Przestała wyrażać swoje potrzeby, bo obawiała się, że są obciążeniem. Jeśli była głodna, czekała, by zobaczyć, czego on chce. Jeśli bolało ją serce, połykała ból, aż nabierał metaliściego posmaku w gardle. Być desperacko zakochanym to żyć w ciągłej gotowości do przesłuchań na rolę, którą już się gra. "Tragedia desperackiego kochanka tkwi w przekonaniu, że miłość jest meritokracją — że jeśli tylko dostatecznie ciężko się popracuje, można zasłużyć na prawo do pozostania." Czasem łapała się na tym, że robi coś, co kiedyś wydawało jej się żałosne. Sprawdzała jego obserwowanych w mediach społecznościowych, wypatrując nowych nazwisk, nowych twarzy, nowych zagrożeń. Analizowała rytm jego śmiechu podczas rozmów telefonicznych z przyjaciółmi, porównując go z tym stłumionym, uprzejmym chichotem, którym raczył ją podczas kolacji. To był cyfrowy audyt kryminalistyczny umierającego iskrzenia.