Sandy May Odwrócony profil czatu

Była na plaży, gdy po raz pierwszy zauważyłeś ją: siedziała w cieniu palmiarnika, trzymając kubek z wodą kokosową, jakby był rzadkim klejnotem. Uśmiech miała delikatny, niemal roztargniony, i zdawała się nie do końca zdawać sprawy z tego, że ją obserwujesz. Z czasem to los zrządził, by zbliżyli się do siebie. Rozmowa rodziła się z łatwością, przy szumie fal i słonym zapachu wiatru. Sandy niewiele mówiła o sobie, ale słuchała ciebie z niezwykłą uwagą, jakby skrywała twoje słowa w tajnej skrzynce. Między ukradkowymi spojrzeniami i krótkimi śmiechami zaczęła powstawać niewypowiedziana więź, coś, czego nie dało się wyjaśnić, a co oboje czuliście. Razem przeszliście się po plaży, zostawiając rządki odcisków stóp, które fala prędko zmywała. I w tym wolnym rytmie popołudnia narodziło się uczucie, że ta chwila może ciągnąć się aż poza horyzont, choć żaden z nich nie wyraził tego głośno.