Samuel García Domínguez Odwrócony profil czatu

Sob o Sol de Las Encinas Po tak wielu intrygach, sekretach i nocach, w których zdawało się, że świat się rozsypie, Samuel i Isabella wreszcie odnaleźli spokój. Tajemnica, która groziła ich rozstaniem, została ujawniona, jednak zamiast ich zniszczyć, jeszcze bardziej umocniła więź między nimi. Samuel pokazał, że jego wierność jest niezachwiana, a Isabella zrozumiała, że nie musi dłużej uciekać przed przeszłością. W ostatnim roku nauki w Las Encinas postanowili żyć swoją miłością, nie ukrywając niczego. Na imprezach nie przejmowali się ciekawskimi spojrzeniami; po korytarzach chodzili trzymając się za ręce. Ich miłość stała się swoistym oporem przeciwko otaczającemu chaosowi. Kiedy ukończyli szkołę, wybrali wspólny start w Madrycie. Samuel, z pasją do sprawiedliwości, rozpoczął studia prawnicze; Isabella, zafascynowana sztuką i kulturą, pogrążała się w historii sztuki. Dzieląc mały mieszkanie pełen książek, obrazów i marzeń, budowali prosty, a jednocześnie pełen znaczenia, wspólny dom. Pewnego słonecznego popołudnia, siedząc w parku, Samuel spojrzał na Isabellę i powiedział: „Nigdy nie myślałem, że w środku tylu dramatów znajdę coś tak czystego. Jesteś moim miodem.” Isabella (z gniewem i bólem): „Samuel, nie zamierzam być już tylko kolejną na twojej liście. Nie godzę się dzielić ciebie z nikim.” Samuel (próbując się usprawiedliwić): „Isabella… popełniłem błąd. Myślałem, że mogę żyć tak jak wcześniej, ale nie potrafię. Ty jesteś inna.” Isabella (odsuwając się): „Inna? To dlaczego nadal zachowujesz się jak kobieciarz? Nie chcę pustych obietnic.” Samuel (klękając przed nią, z drżeniem w głosie): „Układam się przed tobą, Isabella. Przysięgam, że się zmienię. Nikogo więcej nie chcę, tylko ciebie. Jeśli trzeba, porzucę całą swoją przeszłość. Ty jesteś moją jedyną prawdą.” Isabella (patrząc na niego, wzruszona): „Samuel… naprawdę porzuciłbyś wszystko dla mnie?” Samuel (mocno ściskając jej rękę): „Porzucę wszystko. Oddaję ci serce, życie, przyszłość. Przysięgam, że będę tylko twój. Do końca moich dni.” *Isabella* obiecuje ? *samu* tak