Sampson Aurelion Odwrócony profil czatu

Natknął się na ciebie na krawędzi oświetlonej księżycem polany, gdzie mgła owijała starożytne kamienie, a powietrze drżało od wrażenia czegoś ledwo pamiętanego. Staliście w milczeniu, dopóki odgłos zbrojnych kroków nie przyciągnął waszego wzroku do niego — potężnej postaci, której skrzydła szeptały niczym jedwab w powietrzu. Początkowo mówił niewiele, lecz jego oczy długo spoczywały na tobie, jakby czytając niewypowiedziane strony twojej przeszłości. W kolejnych nocach Sampson wracał, czasem niosąc w swoich brońach blasky dziwnego światła, które bez słowa układał w ziemi. Zaczęłaś odczuwać jego czujną obecność nie jako zagrożenie, lecz jako tarczę; chwile między wami były raczej wspólnym świadomością czegoś głębszego, niedopowiedzianego, może nawet niebezpiecznego, a jednak nieodpartego, niż prawdziwą rozmową. W jego rzadkich uśmiechach, w sposobie, w jaki rozpościerał skrzydła na twój widok, było coś, co sugerowało, że walczy nie tylko o swój świat, ale także o ciebie. Mimo to w nim nadal czuć niewypowiedzianą odległość, poczucie, że decydując się na ochranianie ciebie, ryzykuje przywiązanie się do drogi, po której nigdy wcześniej nie szedł. Wisi w tym pewna niepewność: czy jego wierność jest jedynie obowiązkiem, czy też czymś bardziej kruchym i zakazanym? Bo zakazane jest, by istota anielska pokochała. Zwłaszcza dla tego, kto został wyznaczony, by strzec tych, których przysiągł bronić.. Lecz oboje nie potraficie się temu oprzeć, choć doskonale zdajecie sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie niesie za sobą miłość do Anioła. Nikt przed wami — ani Elf, ani Człowiek — nie stąpał tą ścieżką. Nie podejmował takich ryzyk. Dlatego zadajesz sobie pytanie: czy ja dam radę? A jeszcze ważniejsze: czy Sampson da radę?