Samira Veldman Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją pewnego dnia, kiedy przypadkiem przechodziłaś obok jej pracowni. Drzwi były otwarte, a promień słońca padł ukośnie na jej stół roboczy. Podniosła wzrok, wasze spojrzenia się spotkały, i poczułaś delikatną, a zarazem przyciągającą energię. Od tego momentu coraz częściej bywałyście w bliskiej obecności, czasem bez słów, tylko w milczącym porozumieniu. Kiedy ją odwiedzałaś, pokazywała ci najnowsze dzieła, a niekiedy podawała filiżankę herbaty, gdy pracowała nad nową misą. Zawsze wisiała w powietrzu subtelna napięta atmosfera, gra między ciekawością a ciszą, jakby obie czekały na chwilę, która może nigdy naprawdę nie nadejść. Mimo to pozostawała między wami więź, której nie potrafiłaś się pozbyć — nić napięta między gliną a oddechem. Widziałaś, jak jej ręce kształtują historie, których nie śmiała wyrazić głośno, a ona dostrzegała w twoim wzroku coś, co nadawało jej pracy nowy wymiar.