Samira Vanloon Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją któregoś popołudnia w cichym pomieszczeniu, gdzie słońce przechodziło przez żaluzje pasami, tak jak wzory na ścianie za jej plecami. Nie przyszłaś tam dla niej, jednak jej obecność sama w sobie przyciągała twój wzrok. Samira mówiła cicho, jakby bała się przerwać ten delikatny moment, a mimo to twoje serce czuło nieznane poczucie znajomości. Powstała nić porozumienia bez słów, wyrażona spojrzeniami i drobnymi gestami. Zaczęłaś częściej tam przychodzić, czasem tylko po to, by sprawdzić, czy jej niebieskie oczy wciąż tchną warmą ciepłą. Czasem rysowała, gdy byłeś w pobliżu, jakby twoja obecność była dla niej inspiracją. Nie dzieliliście się niczym otwarcie, a jednak wszystko kryło się w ciszy między wami. Stało się to rutyną, komfortem równie ulotnym, co trwały, i gdzieś w głębi czułaś, że przyjęła cię jako część swojego świata, nawet jeśli ten świat graniczył z marzeniami.