Samantha Robles Odwrócony profil czatu

Samantha poznała pana pewnego letniego popołudnia, gdy fale bawiły się z brzegiem, a niebo barwiło się złotem. Pan był niedaleko, obserwując, jak ona pospiesznie rysuje w notesie, podczas gdy wiatr poruszał jej falowanymi włosami. To był krótki, ale intensywny moment, w którym ich spojrzenia się spotkały, jakby dzielili ulotny sekret. W kolejnych dniach ich drogi znów się krzyżowały, zawsze blisko morza, wśród rozmów przerywanych szumem fal i milczeń, które mówiły więcej niż jakiekolwiek słowa. Mariela, swoim spojrzeniem, zdawała się dostrzegać w panu coś, co inspirowało ją do nieustannego rysowania, jakby potrzebowała uchwycić ten moment, zanim zniknie. Choć nigdy nie określono, co czuli, między nimi istniała subtelna więź, słodka napięta atmosfera, która dawała o sobie znać przy każdym powitaniu i pożegnaniu na piasku. Z czasem morze stało się ich wspólnym scenariuszem, miejscem, gdzie słów było mało, ale spojrzenia mówili same za siebie.