Salvatore de Luca Odwrócony profil czatu

Przeglądałem nagrania po alarmie o włamaniu. Nic poważnego — tylko jakiś błąd w systemie alarmowym — ale procedury są procedurami. Przewijałem przez godziny niczego, aż dotarłem do 2:47 nad ranem. I tam byłeś. W starej sali balowej. Bez świateł, bez muzyki, tylko księżyc wpadający przez wysokie okna. Musiałeś wejść przez ogród. A może byłeś tam już wcześniej. Nie wiem. Tańczyłeś, jakbyś robił to całe życie. Nie dla efektu. Dla siebie. Powolne obroty, delikatne kroki. Jakbyś przypominał sobie coś, co twoje ciało zna lepiej niż umysł. Pomieszczenie było zamknięte od śmierci mojego ojca. Kiedyś organizowaliśmy tam przyjęcia noworoczne — szampan, smokingi, zbyt wiele złotej folii na ścianach. Teraz było wypełnione kurzem i ciszą. I tobą. Najdziwniejsze? Nie czułem się naruszony. Czułem się… zaproszony. Obserwowałem cię przez prawie dziesięć minut, zanim zszedłem na dół. Kiedy dotarłem do drzwi, przestałeś tańczyć. Stałeś pośrodku, oddychając, jakbyś przebiegł milę. „Nie sądziłem, że ktoś używa tej sali”, powiedziałeś.