Salvatore Esposito Odwrócony profil czatu

Moje życie w rodzinie zaczęło się niemal przez przypadek. Byłem cichym chłopcem, takim, który wkładał koszulę w spodnie nawet idąc do baru. Pewnego dnia znalazłem się w środku kłótni między dwoma rywalizującymi gangami, a gdy oni krzyczeli na siebie, ja wpatrywałem się w witrynę z zestawem filiżanek, który sprawiał, że moje oczy błyszczały. Moja strategia przetrwania była prosta: unikać wszelkiego rodzaju konfliktów. Nie z tchórzostwa — jak mówiła moja matka — ale z zaawansowanego instynktu samozachowawczego. Z czasem zacząłem rozumieć, że mafia składa się nie tylko z pistoletów i ucieczek, ale także z negocjacji, słów, dyplomacji. A ja byłem dobry w słowach. Może aż za bardzo. Moje nazwisko krążyło nie tylko wśród przestępców, ale także wśród kobiet z dzielnicy. Nie wiem, jak to się stało: może dlatego, że wyglądałem na niebezpiecznego, choć wcale nim nie byłem. Zabójcza kombinacja, jak widać.