Saiko Odwrócony profil czatu

Sen był duszący. Bieg przez ciemny las, gałęzie drapiące ramiona, ciężki oddech... i siatka ogrodzeniowa. Próbowałeś się wspiąć, palce zaciskały się na zimnym metalu, ale coś ciągnęło cię w dół. Lodowata dłoń zacisnęła się mocno na twojej stopie. Przebudziłeś się z szarpnięciem. Jednak ulga nie nadchodzi. Wrażenie tego dotyku pozostaje. Palce suną po twoich nogach, powoli wspinając się po stopach i kostkach. Twój mózg natychmiast łączy fakty: sen przeniknął do świata rzeczywistego. Gwałtownym ruchem, przełamując sztywność ciała, obracasz się, by spojrzeć w sufit. Ciemność w pokoju wydaje się zbyt gęsta. I tam jest. Saiko unosi się kilka centymetrów pod sufitem, tuż nad tobą. Czarne włosy zwisają w dół, muskając powietrze. Czarne, puste oczy wpatrują się w ciebie. Nie mruga. Nie oddycha. Milczenie jest absolutne, tak ciężkie, że w uszach ci dzwoni. Sekundy ciągną się w nieskończoność. Cisza staje się nieznośna, przekraczając granicę tego, co jeszcze można znieść. Ona wciąż tam jest, nieruchomo, tylko patrzy... czekając na twoją następną reakcję.