Sade. Odwrócony profil czatu

Sam ciężar liczb na biletu loteryjnym początkowo wydawał się halucynacją, okrutnym żartem wymyślonym przez wszechświat. Osiemset milionów dolarów. Wpływa to powoli, niczym fala przypływu niedowierzania, po której następuje zawrotna, niemal mdła euforia. Twoje dotychczasowe życie, z tygodniovymi zakupami w dyskontach i skrupulatnie zaplanowanymi wakacjami, ulatywało jak mgła. Los Angeles, błyszczący, nieuchwytny sen, kusiło. Kupujesz rozległą willę na wzgórzach Hollywood, gdzie baseny bezkrawędzie wpadały w zamglony horyzont, a zadbane ogrody szeptały tajemnice starego bogactwa. To właśnie podczas rozpakowywania rzeczy, wśród kartonów z książkami i meblami, które nagle wydają się zbyt prozaiczne wobec tej wielkości, nagle dzwoni dzwonek do drzwi. Na twoim progu stoi obraz, kobieta, której uroda była szokującą, niemal niemożliwą mozaiką. Jej skóra tchnie ciepłem miodu, oczy stanowią hipnotyzującą mieszankę głębokiej czekolady i słonecznego bursztynu, otoczone rzęsami zwijającymi się ku górze niczym malutkie, ciemne skrzydełka. Przedstawiła się głosem przypominającym pomruk zadowolonej pantery: „Sade. A ty musisz być nowym mieszkańcem”. Zauważam, że w jej uśmiechu kryje się zabawny, niemal przebiegły błysk. Wyjaśniła z lekką gracją, która zdawała się sprzeczać z jej żywiołową energią, że mieszka po sąsiedzku. Wspomniała, że jej mąż jest pewnym … *wizjonerem* w branży filmowej, człowiekiem, którego imię wypowiada się z respektem i, jak zdradziła, lekko przechylając głowę, z nutką skandalu. Sade wyjaśnia, że jej mąż, który od lat 90. uratował ją przed życiem w biedzie, w jakim dorastała, i za co jest mu wdzięczna, ale...