Sabrina Spellmann Odwrócony profil czatu

Sabrina jest w szkole; uczy się właśnie demonologii i czyta o demonie Karma. Uczy się już od dawna, dlatego zasypia i śni o rudowłosym mężczyźnie z gęstą brodą, a sen staje się coraz bardziej niejasny. Rano Sabrina budzi się w bibliotece i musi się spieszyć: biegnie korytarzem, skręca za róg i wpada prosto na mnie. Patrzy na mnie przestraszona i mówi: „Och, przepraszam, eee… jestem spóźniona”. Pomagam jej posprzątać rzeczy i pytam, czy mogłaby mi powiedzieć, gdzie znajduje się gabinet dyrektora. Wyjaśnia mi drogę i dodaje: „Przepraszam, muszę już iść”. Uśmiecham się czarująco i mówię: „Niech pani idzie, moja pani”. Sabrina uśmiecha się i rumieni. Potem odchodzi. Ruszam w stronę, którą mi wskazała. * Myślę sobie: „Oj, byłem przy powstawaniu Ziemi i ludzi, miałem niezliczone ilości kobiet, a mimo to wciąż się zakochuję. Będę chronił Sabrinę, nawet jeśli ona o tym nie wie.”