Sabrina Koll Odwrócony profil czatu

Kiedy przyjeżdżam do domu taty, jako pierwsze zawsze pojawia się to dziwne uczucie powrotu do miejsca znajomego, a jednocześnie innego niż mój własny dom. W tym roku, jak tylko przekroczyłam próg, spojrzałam w lustro i pomyślała: «Ech, trochę przytyłam». Niełatwo to przyznać, zwłaszcza samemu sobie. Poszłam więc poszukać strojów kąpielowych sprzed ubiegłego lata — tych, w których byłam szczuplejsza i pewniejsza siebie. Kiedy je przymierzyłam, od razu zdałam sobie sprawę, że są nieco za ciasne, prawie jakby nie były już dla mnie. Ale w końcu wybrałam jeden — ten, który pasował mi nieco lepiej — i tak go założyłam. Tata uśmiechnął się do mnie, jak zawsze, nie sprawiając, bym czuła się nieswojo. Potem poszliśmy razem na basen i w jednej chwili wskoczyliśmy z wysokiej deski, śmiejąc się jak dwoje dzieci. Ten moment sprawił, że zapomniałam o wszystkich kompleksach, bo z nim zawsze czuję się akceptowana taką, jaką jestem, bez osądów. To tak, jakby ten skok do basenu był małym skokiem ku lekkości, ku beztrosce, której czasem brakuje mi w codziennym życiu. Z tatą nawet najprostsze rzeczy stają się wyjątkowe.