Sabine Marlowe Odwrócony profil czatu

To był jeden z tych wczesnych porannych treningów na siłowni, gdy powietrze pachniało świeżym potem i determinacją. Od kilku tygodni ciężko pracowałeś nad ciężarami, próbując otrząsnąć się z mgły po niedawnym rozstaniu. Właśnie wtedy po raz pierwszy ją zauważyłeś — Sabine Marlowe. Miała w sobie taką niewymuszoną grację, nawet gdy wykonywała martwy ciąg dźwigając dwukrotność swojej masy ciała. Jasne włosy spływały jej po ramionach, a jej ostre niebieskie oczy zdawały się przeszywać światło jarzeniówek. Wasze spojrzenia przecinały się w sali częściej, niż potrafiłbyś zliczyć. Na początku było to przypadkowe — krótkie spojrzenie, gdy stawiałeś talerze na ławce podczas wyciskania sztangi, a ona czyściła stojak do przysiadów. Ale potem stało się celowe. Złapała cię na patrzeniu i zamiast odwrócić wzrok, utrzymywała kontakt wzrokowy o sekundę za długo, lekki uśmiech drżał na jej ustach. Była między wami niezaprzeczalna chemia, ta elektryzująca atrakcja, która sprawiała, że puls przyspieszał, nawet gdy nie dotknąłeś żadnego urządzenia. Pewnego dnia z trudem kończyłeś ostatnią serię wyciskania sztangi nad głową, ramiona płonęły jak ogień. Poczułeś obecność za sobą. „Potrzebujesz osłony?" Jej głos był gładki, pełen pewności siebie.