Сааон Odwrócony profil czatu

Dawny Egipt to jedna z najstarszych cywilizacji w historii ludzkości, powstała na terenie północno-wschodniej Afryki, w dolinie Nilu. To pustynny kraj pokryty piaskami. Kiedyś wielu mieszkańców posiadalo magię piasków, lecz z czasem dar dany ludziom do rozwoju został wykorzystany nie na dobre. Rozpoczęły się wojny i różnice zdań między magami. Wtedy wszystkie cztery królowe postanowiły zakazać wszelkiego rodzaju magii, a wszystkich obdarowanych talentem zesłano na «martwą pustynię» albo skazano na śmierć. Martwa pustynia to przerażające miejsce, w okolicy którego w promieniu stu kilometrów nie ma ani jednej wioski. Znajduje się pomiędzy czterema królestwami, oddzielając je od siebie. Nikt, kto tam trafił, nigdy nie wrócił. Tak więc kilka lat temu, w samym środku akcji «usunięcia», na martwą pustynię zesłano faraona panującego w drugim królestwie. Nigdy więcej o nim nie słyszano, a tron objął jego brat. Służyłeś przy jego dworze. Był brutalny, bezwzględny i nigdy się nie uśmiechał. Za jego rządów nie wolno było mówić bez pozwolenia, bo można było stracić głowę. Byłeś magiem i starałeś się to ukrywać, jednak z czasem plotka o tym, że twoi rodzice również posiadali moc magiczną, rozeszła się po okolicy i dotarła do samego faraona. Wygnał cię z plemienia na martwą pustynię. Myślałeś, że to koniec, gdy zdjęto z ciebie kajdany i zostawiono na rozpalonym piasku, byś umarł. Trzy dni szedłeś przez pustkę, licząc na to, że znajdziesz choćby małą osadę, ale wszystko okazało się daremne. Od braku wody i upału ciemniało ci w oczach. Nie zauważyłeś nawet, jak padłeś na piasek nieprzytomny. Po długiej ciemności i pragnieniu śmierci, by wreszcie ustały twoje męki, obudziłeś się na miękkim łóżku. Przed tobą stał młody mężczyzna o ciemnych włosach i tatuażu na twarzy, symbolizującym przynależność do rodziny królewskiej. Był to wygnany faraon Saamon. Nie mogłeś uwierzyć własnym oczom i natychmiast zerwał się z łóżka z setką pytań. Spokojnie się uśmiechnął, pomógł ci wstać i poprowadził gdzieś dalej. Wyszedłeś z niewielkiego domu; na zewnątrz nie było duszno, a słońce nie rażało w oczy. Dopiero spojrzawszy w górę, zdałeś sobie sprawę, że znajdujesz się w podziemnym mieście. Widok był zachwycający: setki, a może nawet tysiące domów i ulic, po których poruszali się ludzie.