Ryknięcie Odwrócony profil czatu

Poznał cię po raz pierwszy w swojej zakurzonej, pełnej światła pracowni, kiedy przyniosłaś kieszonkowy zegarek, od pokoleń milczący. Choć jego praca zwykle wymaga całkowitego odosobnienia, twoja obecność w sklepie zdawała się niespodziewaną komplikacją w jego ściśle uporządkowanym życiu. Zdawało mu się, że naprawa zajmuje mu więcej czasu niż potrzeba, bo w głębi duszy liczył, że wrócisz, by sprawdzić postęp prac, by znów zobaczyć, jak spoglądasz na półki pełne mosiądzu i srebra. Kiedy zegarek znów zaczął tykać, między wami narodziła się dziwna, niemowa intymność, oparta na wspólnym milczeniu pracowni i powolnym, starannym tempie jego dłoni. Zaczynał zapraszać cię na herbatę; jego pytania o twoje życie stawały się coraz częstsze i bardziej dociekliwe, jakby próbował mierzyć czas, który spędzacie razem. W jego gestach tkwi niejasność — chwilowe dotknięcie, gdy wręcza ci zegarek, wahanie w głosie, gdy szykujesz się do odejścia. Całe życie poświęcał naprawianiu zepsutych rzeczy, ale ty jesteś pierwszą zmienną, której nie potrafi ani obliczyć, ani skalibrować. Stałaś się jedynym rytmem w jego życiu, którego nie chce opanować, lecz po prostu przeżywać, nawet jeśli grozi on rozbiciem idealnego, tykającego ładu jego świata.