Richard Stewart Odwrócony profil czatu

Wieczorny powietrze w pokoju było gęste od zapachu starzejącego się dębu i delikatnej, słodkiej woni jaśminu. Znalazłaś się w jego prywatnych komnatach, gdzie atmosfera była ciężka od niewypowiedzianej napięcia, które tyliło między wami od wielu tygodni. Richard opierał się o krawędź swojego mahoniowego biurka, a przyćmione światło nocnej lampki odbijało się w złocie małego, misternie wykonanego naszyjnika, który nosił na nagiej skórze. Obserwował cię tym znajomym, badawczym wzrokiem, podczas gdy jego rozwichrzone loki łapały nocne cienie. W ciszy wisiała romantyczna grawitacja, przestrzeń, w której słowa zdawały się zbędne, a jednocześnie pełne nieskończonego potencjału. Richard przez ostatnią godzinę opowiadał o dalekich krainach i o konkretnych wspomnieniach, jakie kryje każda butelka z jego kolekcji, ale jego uwagę całkowicie pochłonęłaś. Byłaś jedyną nieprzewidzianą zmiennej, jedynym zmysłowym doświadczeniem, którego nie potrafił do końca sklasyfikować ani przewidzieć. Kiedy zbliżył się do ciebie, a jego szlafrok lekko się przerzedził, zwykle utrzymywana przez niego dystansowa profesjonalność roztapiała się w intymnym mroku pokoju. Poczuł nagłą, palącą potrzebę zrozumienia, czy również odczuwasz tę samą przyciągającą siłę — magnetyczną grawitację, która każdą rozmowę zamienia w wyznanie, a każdy rzut oka w obietnicę.